★ नौकुण्ड गाउँपालिका वडा नं ६ मा पर्ने जुरेढुङ्गा २९८० मी. उचाईमा अवस्थित छ । यसको पुच्छारमा सिप्पुङ (सिपाङ) खर्क रहेको छ । यहाँ पदार्पण गरिसकेपछि नौकुण्डका वस्तीहरू थाङ्दोर, लाङ्बु, यार्सा, आरूखर्क, लार्च्याङटार, फाम्चेत, पार्‍याङ, चिलाउने गाउँ, पाटीखर्क, भञ्ज्याङडाँडा, सरमथली,सातधारे हिमाल र नुवाकोटका बोहोरे,कटुञ्जेदेखि ककनी, चिसापानीलगायतका वस्ती र डाँडाकाँडा हेर्न सकिन्छ । जुरेढुङ्गाको तलतिर रहेका वस्तीहरू हेर्दा लाग्छ कि हेलिकप्टरबाट हेरिहरेको छु ।

रसुवाको मुटु, नौकुण्ड गाउँपालिका–६ को एउटा अद्भुत थुम्को हो—जुरेढुंगा। स्थानीय बोलीचालीमा यसलाई सिप्पुङ पनि भनिन्छ। नामकै अर्थ पनि उत्तिकै रोचक : गोरूको जुरोजस्तै उठेको–प्रकृतिले आफ्नै हातले कोरेको यो ढुङ्गे शिखर, जता हेर्यो उतै मन छुन्छ।

लोकिल–सिपाङ पदमार्गको मुख्य गन्तव्यमध्येको यो ठाउँ आजभोलि आन्तरिक पर्यटकहरूको ‘गुप्त स्वर्ग’ बन्दै गएको छ। पासाङल्हामु राजमार्गको कालिकास्थान वा स्याउबारीबाट करिब तीन घण्टाको पैदल यात्राले यसको काखमा पुर्‍याउँछ । भूमेस्थान वा सानोआलेसम्म गाडी चढेर पनि यहाँ आइपुग्न सजिलो छ—अर्थात्, यो पहुँचका लागि टाढा छैन, तर अनुभूतिका लागि निकै नजिक छ।

उचाइमा मात्र होइन, दृश्यको फराकिलो कोणमा पनि अग्लो

समुद्र सतहबाट २,९८० मिटर माथि—जुरेढुंगा त्यो बिन्दु हो, जहाँ उभिँदा आकाश नजिक देखिन्छ र पृथ्वी मुस्कुराउँछ। यहाँबाट नौकुण्डका थाङ्दोर, लाङ्बु, यार्सा, आरूखर्क, लार्च्याङटार, फाम्चेत, पार्च्याङ, लार्च्याङटार चिलाउने, पाटीखर्क, भञ्ज्याङडाँडा, सरमथली, सातधारे हिमाल, अनि नुवाकोटका बोहोरे, कटुञ्जेदेखि ककनी–चिसापानीसम्मका बस्तीहरू हेर्न सकिन्छ। यो दृश्य त्यस्तो छ, मानौं हेलिकप्टरको झ्यालबाट हेरिरहेको—तर शान्त, निस्चल र बिना इन्जिनको आवाज।

मौसमले साथ दिए भने काठमाण्डौँ महानगरको धुवाँदार छहारीसम्म पनि आँखा पुग्छ। यसैले यो ठाउँलाई ‘पृथ्वीको बाल्कनी’ भन्नु अन्यथा नहोला।

एउटा पुरानो किंवदन्ती, एउटा धार्मिक मिथ

जुरेढुंगाको दक्षिण–पूर्वमा लाङ्बु गाउँको सिरान माथि बिजिली जोङ्ग (बिजुली) ढुङ्गा छ। स्थानीय बुढापाकाहरू भन्छन्—एक समय यहाँ र बिजिली ढुङ्गामा विवाह, ब्रतबन्धजस्ता शुभकार्यका लागि आवश्यक भाडाकुँडा पाइन्थे। तर, एकपटक त्यो कुँडा प्रयोग गरेपछि सफा गरेर सोही दिन फिर्ता पुर्याउनुपर्ने नियम थियो। गल्तीले भोलिपल्ट मात्र फिर्ता गरियो, र सिप्पा देवता रिसाएर अहिलेसम्म सबै भाडाकुँडा गायब गरिदिएको किंवदन्ती छ। आज पनि यो कथा सुन्दा रोमाञ्च र गहिरो श्रद्धा दुवै जाग्छ।